Saturday, October 21, 2006

awwwww



awwww totoo ba ito nyaks nakakatakot naman oh...

sawadekaa

wow.
sobrang pagod ko ngayon
nag shopping kami ni nay dito bangkok
dun sa famous market nila sa chatuchak grabe
ang daming pwedeng bilhin.
nakakabaliw! ang sarap ng maraming pera dahil
nga sa daming sobrang bilhin.
ayun. kaya alng ibang klase yung mga pagkian nila dito
pero matitiis naman
tsaka ang linis ng lugar nila dito.hehehehe.
nakasakay narin ako sa subway. tuktuk
taxi na altis, bus, at kotse nasa kanan yung driber.
wowowowowowowowowow.
hehehe.
ang sama ng pakiramdam ko kahapon nung isang araw kasi
sa sobrang init naliligo ka pa lang tuyo ka na kagad
hehehe. sa sobrang init.
pwede ka ng tumira dito sa sobrag mura.
hmmm.
wala lang tsek lang ako kung mei mail pero mukhang wala naman kaya
maiksi na lang muna ang sasabihin ko
next time na lang.

Wednesday, October 18, 2006

nahagnatak

whapaack.
isang malakas na sampal.
nung magagawa ko.
sira talaga ako!
Tama ba ang ginagawa ko sa sarili ko.
Grabe ayoko ng gaguhan... nakakasawa na..
bakit ba kasi pinanganak akong madaling maloko.
waaaaaaaaaaaaaaaah!
tihs! sobrang nababanas na ako sa sarili ko!
ito ba talaga gusto ko?

hmmmm.
ano pa ba ang totoo?
ano ba ang nararamdaman ko?
nakakapagod masaktan
sa totoo lang.
nakakatawa andito nanaman ako sa lugar na huling
pinabagsakan ko.

pwede kahit isang beses naman di na ko bumagsak dito...
pinanganak ba ko sa mundong ito para masaktan lang...
ngayon. malamang iniisip ko nanaman sarili ko.

(im tired wasting everything!)
tanga!

so, ano na ba talaga ang totoo?

hmmm. i speak but i am so stupid!
can i please have someone to point a gun on my head
and just shot me dead and
make sure that i am dead.

nakakatawa takti niloloko lang pala ako
tulad lang ng iba. paiikutin ka lang.yung
kung anu-ano pa.
putsa!
ano ba kasi talaga ang totoo?
ang kaharap ko o pag yun nakatalikod..
ano?

peste na buhay to
nakakaulol sasaktan ka lang ng mundo.
mabuti pang mamatay na lang
sabagay dun narin naman ang kahahantungan ng buhay kong ito. (bat di na lang ako kagad mamatay!)

kasi ano ba talaga ang totoo?
ano ba?

ayoko ng nararamdaman ko masakit?
sobrang sakit...
di ako makahingi
kung di lang ako tanga. (naaks buti alam ko tanga ko
atleast kahit papaano mei konting alam pa ko).

kala mo kung sinong shit na marunong
tae wala pa lang kwenta lahat ng nasasaakin.
nagsasayang ako ng punyetang oras...

ano ba kasi ang totoo?

Thursday, October 12, 2006

ngayon na lang uli ako makakasulat dito.
mukhang pag nagsusulat ako
dito inatamaan na lang ako ng katopakan.
topak.
topak.
sino bang magpapakatiis sa katopakan ko na ito?
malamang wala.

ano na ang ngyayari sakin?
dito?
doon?

sobrang saya maglakad magisa...
sobrang sarap magmunimuni magisa...
lahat sobrang maganda kapag magisa...

nagiging sarcastic ba ako?
hindi naman...
medyo lang.
di ko na talaga alam kung anong gagawin ko
ang tamang paguutak na dapat pairalin ko
sa sarili ko...

ako lang ba nakakaramdam nito?
malamang hindi
ito nanaman iniisip mo lang kasi ang sarili mo.
hay.
ang sama ko talaga.
sobra.

nagpapadala ako sa mga bagay bagay
at nagpapaasa sa wala...