update lang

nung mga nakaraang araw ay sobrang daming ngyari
medyo nakakapagod nga eh..pero okie lang naman.. masaya naman.
kahapon nagpractice yung banda ng kabatchmate-klasmate ko..
nakakatuwa sila ang galing nila..
they rocked!
alam niyo yun..
di bale pagnapalabas sila sa thursday..
sana maganda and sound system para maayos at sobrang astig naman ang
presentation nila.
pinagkagastusan din nila yung practice tapos pangit naman yung sound system wala rin.

hay, tulad kanina napaka bulok ng sound system kaya yung dapat na maintindihan dun sa play
o dun sa sabayang pagbigkas ay naging walang kwenta!
nakakaasar pinagpaguran pa naman namin yun ni micah!

hay, pero okie lang kahit nakakapagod napawi naman eh.
nakatulog ako ng pagkadating na pagkadating ko sa bahay!
Grabe ganun ako kapagod alam mo yun.
hindi hindi mo alam kaya ko nga sinasabi!

ayun kailangan ko magupdate ng sobra kasi sobrang tagal na nung last ko
tapos isang word pa.

meron akong iipopost dito
yugn pinasa ko sa ateneo na essay na ipnasa ko rin isang dyaryo
ko gusto niyo basahin niyo. PDI..
hehehe salamat..

umu...

umuulan

sang..

I have always wanted to be honest to him.
Tell him all the things I know
and would much like it to share it too him.

I wanted to tell him that I have never been so
happy. Spending my time with him and talking to
him makes my day complete.

I wanted to tell him the truth about me
so he would accept me no matter what
happens, if all things go wrong.
But I could'nt help but lie to him.

I would have tell him that I was miserable without him.
I would have tell him how he makes my day
I would have tell him how I have completely
fallen inlove with him.

But all this wants and should have done
did'nt happen.
I let my chances slip away like a water
dripping out of my hands.
There was no second chance.
There was no mutual love.
It was a dream that vanished in the air.

Lost with words he was gone.

There was no second chance...
It was gone.

I wasn't able to tell him that I just simply love
him.

exam

ang mga luha ng buwanExam

Gaah..nung mga nakaraang araw
sobrang excited na akong kuhanin yung UPCAT
exam..
di ko nga alam kung bakit?
pero yung excitement eh nandun ba.
Gusto ko malaman kung talaga bang mahirap ang
UPCAT exam
hahahaha...

Nung sunday ng umaga muntik na nga ako
ma-late pero sa awa ng diyos di naman
po ako na late..
sa sobrang pagmamadali ay
nakalimutan ko ng magpaalam sa nanay ko
tsaka kay gab...

Sobrang saya ko talaga nun
iba yung feeling talaga ang gaan gaan ng
pakiramdam ko.

Tapos sobrang laki nung ngiti
ko wahahaha..
tapos lahat ng kasabay parang
masaydong seryoso di na sila naka-smile.
stoned face sila.
hay, dapat easy easy lang at relax not
too much tension.
I took that easy hay pero masaya parin.

Naks..di pako kumain nun ahh..o snacks wahaha!
Ganda nung banyo nila ang laki
tsaka malinis.

Ang bait ng mga proctor
nakakatuwa nga eh kasi scripted yung
mga sinsabi nila.
Ang ganda nga nung boses ng proctor namin.
Naks naman.

Sobrang interesting din ang mga
kwento dun sa reading comprehension
section.
Ang ganda kasi may moral yung story.
Di ko lang maintindihan
kung bakit ang dami sa mga classmate ko
ang ayaw sa filipino section.
Pilipino pa naman tayo..
Bakit ayaw nila nun?

Sana matutunan nilang mahalin ang sarili
nating wika.

maari

ang mga luha ng buwan

maari bang pumarito ka muna sa aking tabi
samahan ako sa aking pagdadalamhati
hawakan ang aking kamay na may diin
at silayan ang nagbabantang dilim
sa aking paligid.

hagkan mo ako
kahit lamang sandali
ng unti unting mapawi ang lungkot
kahit lang saglit
hanggang sa matapos ang
bumibihag ng mga mabagal na sandali.